Ho er CP-råka og må ha hjelpemiddel for å røra seg på land. Men Charlotte Roaldseth (23) treng ingen assistanse i fjorden. Tysdag ettermiddag var ho framme i Leikanger, fire og ein halv time etter at ho blei send i veg frå Borlaug, i vanleg badedrakt og lette sokkar. Etter å ha vore kasteball på kvar side av den mektige fjorden krabba Charlotte Roaldseth i land på nordsida, mellom ungdomsskulen og den gamle steinkyrkja i Leikanger.

Trente i to år

Trygt oppe på land, med familie og vener rundt seg, kunne Charlotte triumfera. Der og då var ho verdas lukkelegaste menneske, for denne prestasjonen har ho bygd opp til over lang tid.

- Eg har trent med denne symjeturen for auga i to år, seier Charlotte, tre-fire økter i veka, minimum 90 minuttar i slengen.

- Kvifor var dette viktig?

- Det var nokon som tvilte på om eg kunne symja ordentleg, seier 23-åringen, og let oss forstå at slikt tenner.

- Kvifor valde du Sognefjorden?

- Det gav seg sjølv, eg ville at ein definert arena, Sognefjord Challenge, skulle vera ramma om det.

Pappa Svein Breivik ledsaga dottera i kajakk over fjorden. Han låg stødige tre-fire meter frå den energiske kroppen, litt lengre borte på fjorden hadde dei ein følgjebåt i beredskap, eit tryggleiksopplegg i tråd med standarden Sognefjord Swim Festival har lagt.

Stålvilje

I følgjebåten sat Øyvind Skartun og Arne Inge Synnevåg, samt tante Janne Strandenes, halvbror Johan og kusine Vibeke.

Frå landsida kom tante Anne Lise Breivik til. Dei var alle sprekkferdig krye av å ha ein fjordsymjar av slikt kaliber i slekta si.

- Ho har stålvilje, seier pappa Svein, og smiler like breitt som etternamnet skulle tilseia.

Og ho fekk ingenting gratis.

Straumen tok tak i henne straks ho var i vatnet på Indre Borlaug. Ho blei ført hjelpelaust vestover i fjorden.

- Eg kom inn i rolegare sjø, heile midtpartiet av fjorden var stille, seier Charlotte, som ei stund trudde ho skulle klara treffa den nye båthamna.

Armane sterkast

Men ein halv kilometer frå land på nordsida tok fjordens overflatemusklar igjen tak i den djerve fjordsymjaren.

- Eg blei ført ut av kurs, men eg tok peiling på Tinghusa og kyrkja, og klarte det, seier ho, lukkeleg over å ha oppfylt draumane sine.

Charlotte må lita mest på armane sine. Beina heng litt etter og blir lett kalde, difor utstyrte ho seg med neoprene-sokkar. Men ho har symt utan drakt og andre hjelpemiddel og oppfyller kravet til ein ekte fjordsymjar.