Løpet gjekk over 400 kilometer, der deltakarane starta fredag føremiddag og kom i mål dryge to døgn seinare.

– Eg er veldig nøgd med å koma på tredjeplass. Eg vart nummer sju i fjor, so dette var ein kraftig forbetring, seier Fossøy, som er busett i Alta.

Ekstremt

Han legg ikkje skjul på at hundeløp er ein sport av den ekstreme typen.

– Det vart ikkje meir enn rundt åtte timar søvn i løpet 50 timane eg var ute i løypa. I tillegg var det opp mot 12 sekundmeter vind og rundt 20 minusgrader. Det er noko av det mest ekstreme ein kan vera med på, seier han.

Deltakarane må kvila minimum 16 timar under løpet, men når ein gjer dette er valfritt. Fossøy tok dermed eit taktisk val og køyrde dei første 210 kilometerane i strekk, utan pause. Han låg lenge på sjetteplass, men køyrde seg opp mot slutten og hadde størst fart av alle på den siste etappen.

Fysisk krevjande

– Ein er nøydd til å vera i utruleg god fysisk form for å lukkast i denne sporten. Ein spring konstant bak hundane heile vegen, og når me er oppe på 1000 høgdemeter seier det seg sjølv at det vert tungt, seier Fossøy, som har bakgrunn frå langrenn og sykling.

– Min gode fysiske form kombinert med at eg har sterke hundar gjorde at eg klatra sopass mykje på resultatlista mot slutten av løpet.